ıssız tepelerdeyim...dağların gökyüzüyle birleştiği o keskin çizgilerde şimdi kapkara bulutlar var... gök gürlediğinde sanki yer yarılacak ve beni yutacak sanıyorum.şimşekler çakıyor.gözlerimin önünden kıvılcımlar geçiyor.korkuyorum.kuzular kaçışıyor.bu ürkütücü yalnızlıklta tek dostum çoban köpeği havlıyor.iç karartıcı bir sessizlik...ardından tekrar gök gürültüleri şimşekler.... derken bardaktan boşanırcasına bir yağmur başlıyor.sıgınacak bir ağaç altı arıyorum.henüz 8-9 yaşlarındayım.yüzümdem kayıp giden yağmur damlaları tenimin tuzunu dudaklarımın arasından zorla dilime tattırıyor.sırıksıklam olmuşum.üşüyorum....titriyorum...korkuyorum...